ma większe znaczenie niż formalne referencje czy CV.
Kiedy zaczęłam pracować w Brazylii, szybko zrozumiałam, że zanim pojawi się pierwszy kontrakt, często odbywa się kilka spotkań nieformalnych. Dlatego niejednokrotnie żartowałam, że zanim podpisze się pierwszą umowę, trzeba najpierw wypić kilka filiżanek kawy. Dopiero w takiej atmosferze buduje się zaufanie, które później pozwala przejść do rozmowy o biznesie.
Przez długi czas pracowałam na styku kultur niemieckiej i brazylijskiej. To doświadczenie pokazało mi, jak bardzo mogą się różnić oczekiwania dotyczące budowania zaufania. Dla partnerów z Niemiec kluczowe były kompetencja, precyzja i struktura procesu. W Brazylii pierwszym krokiem była relacja.
Ciekawym przykładem są też społeczeństwa o bardzo wysokim poziomie zaufania społecznego – jak kraje skandynawskie. Tam zaufanie jest w dużej mierze „ domyślne”. Ludzie zakładają dobrą intencję drugiej strony, dlatego relacje biznesowe szybciej przechodzą na poziom zadaniowy. W centrum rozmowy znajduje się przede wszystkim pytanie: jaką wartość możesz wnieść do współpracy?
Dlatego w jednych kulturach najpierw pada pytanie o to, jakie masz kompetencje, a w innych o to, kim jesteś jako człowiek.
Style biznesowe w różnych kulturach
Różnice kulturowe nie kończą się na stylu przywództwa czy sposobie budowania
Wskazówka
Przed ważnym spotkaniem biznesowym warto sprawdzić, w jaki sposób w danej kulturze buduje się zaufanie. Czy relacja zaczyna się od kompetencji i profesjonalizmu, czy raczej od osobistego kontaktu? W kulturach bardziej relacyjnych warto zarezerwować czas na rozmowę, wspólną kawę czy kolację – to często pierwszy krok do biznesu. W kulturach zadaniowych szybciej przechodzi się do konkretów. Zrozumienie tej różnicy może oszczędzić wielu nieporozumień.
zaufania. Widać je również w codziennym funkcjonowaniu biznesu – w tym, jak podejmuje się decyzje, prowadzi negocjacje czy reaguje na konflikt.
W pracy z międzynarodowymi zespołami często korzystam z typologii inspirowanej badaniami Richarda Gestelanda dotyczącymi stylów zachowań w biznesie międzynarodowym. Pozwala ona uporządkować różnice, które w praktyce obserwujemy w kontaktach międzykulturowych.
Model ten opiera się na czterech kluczowych wymiarach: nastawienie w relacjach biznesowych: orientacja na zadania vs. orientacja na relacje, stopień formalności: style formalne vs. nieformalne, podejście do czasu: podejście liniowe vs. elastyczne, ekspresja emocji: styl powściągliwy vs. ekspresyjny. smart-magazine. pl
51